عشق من باش

دیروز روز سپندارمذگان بود و یه چیز دیگه ای هم بود که این "مورچه" بلده... منم که کلهم پریروز رو با این "موری" قهر بودم.... اییییششششش....

همون پریروز ، دوستم و همسرش منزل ما پهن بودن.... به شوهره گفتم " چی می خوای بخری واسه بانو .... تو که دم از تمدن غنی ایرانیان قدیم می زنی اینهمه" و به مورچه زیرچشمی نگاه کردم که نیشش باز بود .... همون قضیه دره و دیواره بود به نوعی دیگه

دیروز که از محل کارم برگشتم خونه....و البته قهرم بودیم همچنان.... اولش پشتش رو کرد به من.... انگار که من کورم .... نمی بینم داره ریز ریز می خنده.... خیلی هم همچین خودشادمان می زد!!!

بعد که رفتم تو اتاق... دیدم این بچه داره تو هال رژه میره.... هی نگرفتم موضوع چیه؟؟؟!! نگو من جدی کورم.... همه کارامو کردم... بعد از ده دقیقه ، برگشتم دیدم که بعله ، بیچاره واسم یه دونه از این عروسکای ولنتاینی گنده  خریده ،که یه ماه قرمز گنده ست با دو تا خرس سفید که وردل هم تپیده بودن رو اون ماهه ، یه دونه ش زشت بود و طبیعتن مورچه بود و او یکی هم که من نبودم ، چونکه من یه بانوی نازم و اصلنم خرس نیستم ، ولی اگه اون یکی من نیستم پس کیه که نشسته وردل مورچه؟؟؟؟ هان هان هان؟؟؟؟ امروز ظهر برم خونه جیگرشو می ریزم

بعدش این ماهه یه بند قرمز هم داشت که انگاری "مورچه" خیلی سعی کرده بود اونو از آینه میز توالت آویزون کنه اما چون کسب موفقیت نکرده بود ، یه ژیلت ورداشته بود و گذاشته بود پشت آینه میز توالت و این بنده رو آویزون کرده بود به اون ژیلته و نصف آینه رو پر کرده بود با این عروسکه و صحنه ای بس رومانتیک بود... که دل هر بیننده ای رو دچار غش و ضعف و ارتعاشات جانبیش می کرد  بعد که پی برد من دیدمش با یه پرش گینسی ، پرت شد تو اتاق و ردیف دندوناشو به نمایش گذشت محض منت کشی و البته تا خواستم یه رقابت ردیف دندونی باهاش داشته باشم ، یاد موضوع دعوامون افتادم و یه فصل همونجا باهاش دعوا کردم. دلم یه کمی خنک تر شد ، ولی هنوز دعوای اصلی باقی مونده

بعد هم که تا حدی سبک شدم و بار گران رو شونه هام یه کمی وزن کم کرد، گرفتم و یه دل سیر خوابیدم و بعد از 3، 4 ساعت رفتم تالار اندیشه ، دیدم بعله.... شوهر روماتیک ما با رژ قهوه ای رنگ خوشکل من ، با یه خط کج و معوج روی آینه توالت پیغام عشق و لاو واسم ردیف کرده!!!!

که با بوی خوش توالت و اسپری به به ، کلی به به شده بود، به خصوص اینکه رژ درب و داغونم هم افتاده بود روی تاقچه توالت....

شب بهش می گم :" آخه مشنگ ؛ اینهمه آینه توی این خونه ست... آدم می ره رو آینه توالت رومانتیک بازی در می یاره "

می گه :" خب می خواستم بهت ثابت کنم که خیلی مشنگی دیگه.... ها ها ها"

بعدشم از خنده غش کرد

 مادرعروس:

 یکم : اهووووو.....مورچه!!!!  نبینما به هاله جونم حرف بدبد فحش بی ناموسی بزنیا...  دههههههه

بعدن : به نظر شما مورچه در چه حالتی به فکرش رسید که پیغام لاو رو رو آینه دستشویی بنویسه؟؟؟

یکم-بعدن: در حال ..... یدن

بعدن-بعدن : در حال .... یدن

بعدن تر-بعدن : در حال ......یدن و .....یدن

بعدنترتر-بعدن: قلعه نوعی بدبخت فلکزده پاچه گیر

بعدنترتر: هر هر هر .... همه عالم و آدم می دونن که من خیلی عاقل ، بالغ ، خوش فکر و عقل کل هستم و مشنگ کلمه ای ایشششش است و هیچگونه تناسبی با من ندارد

بعدنترترتر : ژیلت وسیله ای است که مستقر بین دیوار و آینه میز توالت جهت نگهداری اجسام ، در معنای عام همان آویزه، که البته گاهگاهی مصارفی جانبی نیز دارد

بعدنترترترتر : "رژ" وسیله ای می باشد جهت خالی کردن عقده مردان ، که با نابود کردن آن حال بانوان را بگیرند که صدالبته بانوان محترم در آینده برایشان دارند

بعدنترترترترتر: توی یه انتخاب مهم بد گیر افتادم

می خوام حال مورچه رو بگیرم بد ، به نظر شما:

یکم-بعدنترترترترتر: دوربین عکاسی جیگرش ، قلبش ، نفسش یهویی و همینجوری الکی از دستام بیفته رو سرامیک های هال

بعدن-بعدنترترترترتر : بالش کوچولوش ریزریز شده زیر پتو پیدا بشه ، احتمالن دلیلش هم وجود یه موش توی آپارتمانمونه

بعدنتر-بعدنترترترترتر: موهامو کلهم بلوند کنم

بعدنترتر-بعدنترترترترتر: مجبورش کنم که شیکم قلعه نوعی بدبخت فلکزده پاچه گیر رو هم بلیسه و هم گاز بگیره

بعدنترترترترترتر: مانی جیزجیزجیگر زده می باشد

توماس آلوا ادیسون خان جان ، بعد از اینکه چراغ برق رو اختراع کرد ، از طریق این اختراع بزرگ به ثروتی هنگفت دست پیدا کرد که تمام این ثروت رو صرف ساخت یه لابراتوار و اختراعات جدیدش کرد....

یه نیمه شب از اداره آتش نشانی خان جان به پسر ادیسون خان جان تیلیف می زنن که :" پسر ادیسون خان جان ، بدو بیا که لابراتوار بابا خان جانت داره تو آتیش می سوزه و از دست ما بدبختا هم کاری ساخته نیست.... فقط داریم کاری می کنیم که آتیش به جاهای دیگه سرایت نکنه.... فقط تو رو به روح مرحوم مادرت قسم می دم که به ادیسون خان جان بگو که نکنه با ما لج کنه و برقا رو ببره.... ما تازه می خوایم منتظر بمونیم که تی وی و ماهواره اختراع بشه و شوی مایکل جکسون ببینیم و توی ام آی تی وی انواع آرایش عربی و عروس عنکبوتی تماشا کنیم و این روزا که همه تپش نگاه می کنن... شما چطور؟؟؟؟ و کانالای بدبد رو قفل کنیم... خلاصه بگو یه رحمی به ما بکنه"

همونجا هم نذر کردن که تا عمر دارن هر وقت برقا رفت و دوباره اومد ، نفری یه صلوات بدن و اینا....

خلاصه این پسر خان جان که خیلی اصرار داشت نامش هم فاش نشه بکش و بکش و بدو و بدو خودش رو رسوند به لابراتوار پدر و دید .... بعله .... لابراتوار داره در شعله های آتیش جیزجیز جیگر می زنه و یهویی چشماش به جمال ادیسون خان جان روشن شد!!!!

ادیسون خان جان داشت تو اون لحظه چیکار می کرد:

یکم : آتش نشانها رو با فحشای بدبد ناموسی تهدید می کرد

بعدن : داشت از روی آتیشا می پرید و چهارشنبه سوری بازی می کرد

بعدنتر: داشت غذای فردا شبشو گرم می کرد روی آتیش.... آخه اون موقع هنوز اجاق گازای بادوام ایرانی از کارخونه ها بیرون نیومده بود و خارجیاشم خیلی بی کیفیت بودن

بعدنترتر: داشت قلعه نوعی بدبخت فلکزده پاچه گیر رو کباب می کرد

اما ادیسون خان جان اونجا واستاده بود و با یه دهن باز زل زده بود به شعله های رنگین آتیش....

پسر ادیسون خان جان شک نداشت که باباخان جان طفلکش قاط زده و حتمن حتمن یاور آقا سکته رو هم استاد کرده.... واسه همین شک داشت که خودش رو به باباش معرفی کنه یا نه که یهویی ادیسون خان جان پسر خان جانش رو دید و با یه هیجان دابل وافری گفت :" هی.... پسر خان جان... تو اینجایی؟؟؟؟؟ تو رو خدا می بینی این شعله های آتیش چقدر رنگی رنگی و قشنگن؟؟؟؟ من فکر می کنم که این شعله بنفشه تو دل بروهه ، به خاطر سوختن فسفر در کنار گوگرده ..... واقعن زیبا نیست؟؟؟؟ کاش مادرت اینجا بود و اینهمه زیبایی رومی دید"

پسر ادیسون خان جان که از این همه زیبا شناسی پدر سخت در خشانت فرو رفته بود ، رو به پدر خان جانش کرد وگفت :" چرا شر و ور می گی بابا خان جان؟؟؟؟  لابراتوار تو داره تو آتیش می سوزه و تو حرف از رنگی رنگی بودن شعله ها می زنی؟؟؟؟  تازه ش مگه نمی دونی بنفش امسال مد سال نیست و تازه سال 2008 میلادی مد می شه که باعث می شه همسر مانی خان جان هم یه نیلوفر بنفش بشه... ولی امسال رنگ قرمز مد ساله که هم پرسپولیسیه و هم قلعه نوعی فلکزده بدبخته و اینا...."

البته ادیسون خان جان اون موقعها پرسپولیسی بود و توی اون لحظه ، هم از هرم شعله ها و هم از سخنان بیجای پسر خان جانش قرمزتر شد و گفت :" آخه پسر دال و ویل من .... مگه نمی بینی که این لابراتوار آتیش گرفته .... این آتیش نشونها هم دارن خیلی بال بال می زنن اما نمی تونن کاری کنن.... منم که از اینا بوق ترم .... تو هم بوق ترتری.... خب اقلن بذار دلمون به این چندتا منظره بدیع خوش باشه .... آخه به تو هم می گن پسر؟؟؟

من شرم دارم که بگم تو پسر منی..... تو حتی نمی تونی یه لامپ رو از روی دست من بازسازی کنی... ایییییییییشششششش"

بعد یه دونه شپلق کوبید پس گردن پسرش.... یه دونه هم اردنگی بهش زد و خودش نشست به تماشای شعله های بنفش....

ظاهرن ادیسون خان جان یک سال بعد از این اتفاق در لابراتوار جدیدش ، دستگاه ضبط صدا رو به ثبت رسوند

مادر عروس:

یکم : درسته که ادیسون خان جان در اون روزگار انتقام سختی از آتش نشانها نگرفت.... اما امروز مسئولین زحمتکش و منصف کشور ما در روزهای گرم تابستون با قطع برق چنان حالی از مردم می گیرن که هیچ چیز مثل له له زدن ماها تو گرما ، نمی تونه روح ادیسون خان جان رو توی اون دنیا شاد کنه... حالا هی شما بیاین و بگین که چرا برقا می رن و مسئولین محترم رو ببرین زیر سوال.... درک نمی کنین دیگه

بعدن: تو رو خدا می بینین ثروتمندا با چه چیزایی حال می کنن؟؟؟؟ ای خدا.... ما رو ادیسونم نساختی... که اقلن یه ساختمون بنفش جیزجیزون ببینیم....

بعدنتر: الا ای کسانی که استعدادهای بالقوه ناشکفته دارین.... بشتابین که یه آتیش بازی کوچولو چه ها که نمی کنه.... ضمن اینکه رقص شعله ها رو دید می زنین ، کلی هم ممکنه ات و آشغال کشف کنین.... پس هر چی مال و اموال دارین به آتیش بکشین.... باشد که فردا بتونین یه دستگاه ضبط صدا رو بازسازی کنین و کلی هم حالی به حولیه... فقط خواهش می دارم که قبل از اون ، حتمن از وجود این استعدادهای ناشکفته بالقوه ، اطمینان حاصل کنین....

بعدنترتر: بیمه چیز خوبی است.... با توجه به گزینه بالایی ، من همین یه هفته قبل رفتم و خونه مونو بیمه آتیش سوزی کردم .... حیف که بیمه دزدی نداریم....

بعدنترترتر: طبق تبصره بالایی .... دوستان عزیز می تونن ضمن کسب اطلاع از اینکه کدوم ملک بیمه نامه داره ، اگه خودشون مال و اموالی ندارن و عقده ای شدن واسه دیدن شعله های بنفش ، ملک و املاک دیگرون رو _ باز تاکید می کنم به شرط داشتن بیمه نامه _ آتیش بزنن... منتها جون مادرتون کاری به کار خونه من نداشته باشین....  بابامون در اومد تا خونه دار شدیم

بعدنترترترتر: حالا اگه باز هم نتونستین جلوی خودتونو بگیرین و همچنان تمایل به آتیش زدن خونه ما داشتین.... فقط کافیه از قبلش با من هماهنگ کنین تا حداقل یه سری از وسایل اولیه زندگیمو مثل بالش کوچولوم ، "دی بی دی بی دی – عروسک محبوبم" ، لباسام ، لوازم آرایشم ، یخچال و فریزر و فرش و تی وی و ماشینای لباسشویی و ظرفشویی و هوم سینما و دوربین مورچه که به جونش بسته ست ، تختخواب و رایانه و چند تا از این خنزر پنزرا که دوباره تاکد می ورزم؛ در راس اونا همون بالش کوچولوم و عروسک محبوبم قرار دارند ، با خودم ببرم و ضمن دریافت مبلغ اندکی از شما ، اجازه بدم که عقده های درونیتون رو فرو بنشونید.... فقط به مورچه خبر ندید چون خیلی دلم می خواد بعضی از اموال مورچه سوزونده بشه.... نمونه ش همون بالش کوچولویی که شبا تو دست و بالشه .... ایییییششششش

بعدنترترترترتر: شرکت بیمه محترم که با من قرارداد تبلیغات بستی..... زود باش بیا و بقیه پول تبلیغات منو بده تا اسم شرکت بیمه تو اینجا بنویسم .... وگرنه تبلیغات بی تبلیغات.... ببین کی بهت گفتما!!!!

مگه الکی الکیه که توی وبلاگ به این مهمی و شخیصی و پرطرفداری ، مفت مفت اسم شرکت بیمه تو بیارم؟؟؟؟؟

بعدنترترترترترتر: روایته که پسر ادیسون خان جان ، بعد از اون اردنگی جانانه ای که نثارش شد... کلی لابراتوار و خونه و اموال خود و دیگران رو به آتیش کشید .... اما دریغ از یه لامپ بازسازی شده....

"پسر کو ندارد نشان از پدر

تو بیگانه خوانش ، مخوانش پسر"

روایته که این بیت رو سعدی واسه پسر ادیسون خان جان سروده

یه روایت دیگه هم می گه که پسر ادیسون خان جان سالهای آخر عمرش رو در همون خونه مخروبه هایی که آتیششون زده بود ، در انزوا و تنگدستی در گذشت...

جدی نوشت :

یکم : من که رفتم اینجــــــــــــــــــــــــا..... شما هم برین

بعدن : خداوندا ، روح بزرگوار توماس آلوا ادیسون رو قرین رحمت و شادی بفرما.....

 بعدنتر: این داستان منهای شوخیهاش ، بخشی از زندگینامه ادیسونه که از یه مجله ورش داشتم.... اگه شوخیام زننده ست.... خواهش می کنم بهم تذکر بدین

همسر یکی از دوستام چهارشونه و قد بلنده.... این آقا در دوران خوش دانشجویی از اونجایی که خیلی خوش خوشانش بوده و فکر می کرده دیگه چه خبره!!!!! ،  تن می ده به امر خداپسندانه ازدواج.

این دوست جون ما تعریف می کنه که این آقای همسر خان جانش ، فردای بعد از جشن ازدواجشون کلاس دانشگاه داشته و ناچار باید همسر عزیز دردونه رو تو منزل تنها می ذاشته و یه چند ساعتی رو در غم فراق همسر به سر می برده.... خلاصه بعد از کلی تحمل گریه و زاری همسر نوشکفته ، بعد از اینکه بهش قول می ده براش پفک هندی و لواشک آلو و آلوچه ترش و اینا  بخره راهی دیار علم می شه....

باری...

این آقا خوش و خرم یه کت و شلوار شیک تنش می کنه که بد لو می داده طرف دوماده و کلی هم پرش کنون و شادی کنون می ره تا خود دانشگاه .... با اعتماد به نفس قوی که منحصر به یه تازه دوماده.... از محل زندگی این آقای شوهر تا محل دانشکده ایشون چیزی حدود 1 ساعتی سواره و پیاده راهه...

خلاصه این داش ما همچین در عالم هپروت نگارش بوده که از فکر دیدن دوباره روی ماهش کلی یخمک تو دلش آب می شده.... ولی دیگه گیج گیج نبوده که متوجه ابراز احساسات ملت توی راه و دانشکده نشه و در کمال شگفتی یه رشته های احساسی بهش تلنگر می زنه که بعضی ها خفن پی بردن که شازده همون دوماد خوشبخت سوار بر اسبه ولی در کمال تاسف دیگه نمی تونن به عنوان همسر و دوماد آینده شون بهش نظر داشته باشن .... و از اونجایی که بچه یکی از رجال سیاسیا هم بوده ، همچین یه نموره شناسه می زده توی دانشکده....واسه همینم شونه هاشو می ده عقبت تر و غبغب رو هم بادترتر می کنه و راه می ره و تو دلش کلی بال  بال می زنه....

نزدیکیهای کریدور اصلی می بینه که یه آقایی داره می یاد تریپ هولناک انگیز خیلی خفن با ریش میرزا کوچک خانی و پیرهن رو شلوار شونصد پیلی ، موها شونه خورده یه وری و اینا ... بوی عطر گلابش  هم از دور قابل پیش بینی بوده...بدتر از همه یه نگاه دراکولایی داشته بر سرتاپای بی مثال و بی بدیل این آقای شوهر...

خلاصه تو دلش دلداری می ده به خودش که خب من که کاری نکردم.... تازه ش ، تازه دومادم که هستم و این تابلو هه از قیافه م که چه دوماد شخیصیم.... و یه نیشخند تحویل طرف می ده...

اما ظاهرن طرف دست بردار نبوده.... خیلی سیریش سرتا پای این آقا شوهره رو ورانداز می کنه و لحظه به لحظه بر خشمشم افزوده می شه...

چند قدمی هم بودن که، یهویی آقا ریشوهه با یه حالت خاصی به آقاشوهرهه می گه :"برادر بیا بریم اون گوشه کارت دارم...".

آقا شوهره هم در حالیکه دلش عین یه گنجیشک نر زمخت ، تالاپ تولوپ شلیک می کرده به قفسه سینه محترم ، در حالیکه زرد کرده بوده و با نا امیدی هر چه تمام تر مشغول نمایش "من اصلن از تو نمی ترسم لولو" بوده ، سینه سپر می کنه و مش داشتی وار با آقاهه می ره یه گوشه....

آقاهه در حالیکه کمی من و من می کنه با همون صلابت می گه :" می خوام یه چیزی بهت بگم .... امیدوارم بهت بر نخوره "

آقا شوهره با ابهت تصنعی ، صداشو دورگه تر می کنه و سعی می کنه اونو از حالت ویبره دربیاره و می گه :" نه .... بفرما.... چرا بر بخوره...."

و تو دلش جینگیلتینایی به پا بود که نگو و نپرس....

برادر لحظه ای مکث می کنه و می گه :" برادرم.... زیپ شلوارت بازه"

سینه ستبر آقای شوهر در یک لحظه به یک قوز گنده تبدیل می شه و ...

 مادر عروس:

یکم : طبق بررسیهای به عمل اومده ، لباس زیر آقای شوهر دوست ما سفید بود

بعدن : دوست ما خیلی بی ناموسه.... اییییییییشششششش..... آدم مگه در مورد رنگ لباس زیر همسرش با بقیه حرف می زنه....

بعدنتر : واقعن متاسفم براتون که فکر می کنین من از دوستم پرسیدم رنگ لباس زیر همسرت چه رنگی بود.... اصلن به من می یاد این حرفا؟؟؟؟؟

بعدنترتر: مگه قراره هر کی ریشش طویل باشه ، شلوارش شونصد پیلی ، گیره هم باشه.... چشماتونو بشورین.... یه جور دیگه ببینین.... می گن چایی سرد هم واسه شستن چشما خوبه ها....تازه داروی "آی باس" هم هست.... آت و آشغال چشما رو می ریزه بیرون

بعدنترترتر: کی گفته که مانی 5 تا پ . ن دوس داره؟؟؟؟؟ هان هان هان؟؟؟؟؟؟؟

بعدنترترترتر: به نظر شما دلیل باز بودن زیپ شلوار آقای شوهر چی بوده ؟؟؟

یکم: زیپ اصولن چیز بدبدی است ... چه معنی می دارد که هی آنرا ببندیم و هی برویم توالت و باز کنیم؟؟؟؟

بعدن: گل همه رنگش خوبه

شلوار بدون زیپ قشنگش خوبه

بعدنتر: این آقای شوهر علاقه داشته که همه بدونن شورت مامان دوز نمی پوشه.... اصولن انگاری همه مردا اصرار دارن که این مسئله رو ثابت کنن....

بعدنترتر: کی حرف بدبد زد ؟؟؟ همین الان یا می ری یه دوره فلفل درمانی پیش سیرترشی جونم  یا اینکه می ری یه دوره مهمون کردن مفتی بچه های بلاگفا پیش نرسی جونم.... قهوه هم بی قهوه.... حتمن باید جوجه کباب باشه.....

بعدنترترترترتر: قلعه نوعی پاچه گیر فلکزده مردنی

بعدنترترترترترتر: رفتین اینجــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا یا نه؟؟؟؟؟؟

نمی دونم شما هم تو شهرتون "کباب کثافت" دارین یا نه؟؟؟؟

توی شهر مقدس شهیدپرور ما ، از زمانی که شب سایه شو می گسترونه بر کله آدما ، توی میدون اصلی شهر ، بساط "کباب کثافت" بر پا می شه.... به اینصورت که " کباب فروش روی یه چرخ دستی رو پر از سیخای گوشت و دل و قلوه و جیگر و یه چیز بدبد بی تربیتی بی ناموسی دیگه موسوم به دمبلان

تو این لینک توضیح داده درباره ش:

 (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D9%86%D8%A8%D9%84%D8%A7%D9%86)

  و اینا می کنه و بساط می کنه و جالب اینه که این کباب کثافتا اینجا خیلی طرفدار داره و همه شونم فروش می ره و خود من به شخصه با توجه به مرض غیرقابل درمان وسواسم که نمی تونم هر غذایی رو و هر دستپختی رو بخورم ، به یمن نائل شدن به درجه همسری "موری" یکی از مشتریای پرو پا قرص این کبابا هستم که همه پر از چرک دست و جینگیل بینگیل بینی و گرد و خاک هوا و آت و اشغالای غنی شده هستن.... از ظرفاشون چرک و کثافت می باره و نوناشون اکثر بیاته...لامصب این کبابا با مخلفاتشون انقدر هم خوشمزه و لذیذن که دلت نمی یاد یه دونه شو بدی به یکی دیگه....حالا داشته باشین اینا رو....

همسر من یه دائی داره که جوون سال و متعصبه.... فکر می کنم قبلن در باره ش براتون گفتم.... اونا هم مطابق با ذائقه خیلی از همشهریاشون کباب کثافت خورند....

یه روز این آق دائی با همسر و دو تا بچه هاشو و خواهر همسر و شوهر خواهر همسرش که اسمش "بهرنگه" رفتن بیرون جهت تناول کباب کثافت.... وقتی "بهرنگ" داشت از بقیه می پرسید که کی چی می خواد ، "نازنین" که دختر دائی "موریه" تند تند گفت :" برای من یه سیخ دنبلان بگیر " که همون لحظه با چشم غره آق دائی ، بچه م نطقش کور شد.... "بهرنگ" سفارشا رو گرفت و رفت پایین .... که یهویی همسر "بهرنگ" بی توجه به آق دائی دو بار صاعقه وار فریاد کشید :" بهرنگ .... منم دنبلان.... منم دنبلان می خوام". که صداشو تا هفت تا کبابی اونور تر شنیدن ....

حالا

دائی "موری" به نظرتون چه کار کرد؟؟؟؟

یکم :درباره معایب خورده شدن دمبلان توسط بانوان محترم و قبح این عمل شنیع مخالف عرف و شرع، یه سخنرانی دشمن شکن در سالن اجتماعات اصلی استانداری شهر برپا کرد

بعدن : نیشش رو تا بناگوش واکرد

بعدنتر : گفت :" زشته.... تو نباید بگی دنبلان ...." بعد یه واژه معادلش رو به خواهر زنش یاد داد که خیلی خیلی  بی ناموسی تره و من نمی تونم بگم.... اصرار نکنین دیگه.....

بعدنترتر: قلعه نوعی فلکزده پاچه گیر

اما .... همه گزینه ها سرکاری بود  .... چون ....

دائی مورچه رو می گی....!!!! سرخ شد.... سفید شد .... زرد شد.... ولی خورد و دم نزد و دل "نازنین" همچین بسان یه بستنی خامه ای قابل بلع شد....

حالا بشنوین از آقا بهرنگ که وقتی می ره و و سفارشا رو به آقا کبابی می ده ، نمی دونم چه حرفی بینشون رد و بدل می شه که یهویی آقا کبابی رو می کنه به یکی از همکاراش که فاصله قابل توجهی باهاش داشته و با صدای خیلی بلند ، طوری که توی اون همهمه هم طرفش بشنوه و هم همه بدونن که چقدر فروش بالایی داشته ، با لهجه محلی نعره می کشه : "

"حاجی ..... حاجی ... به من نیگاه کن.... "

و وقتی خیلی از چشما _ گفتم که جمعیت زیاد بوده_ به طرفش بر می گرده .... سرافرازانه می گه:"

من دنبلانم تموم شده.... اگه تو دنبلان داری .... دو تاشو ببر واسه آدمای داخل اون ماشین "

نازنین می گه :"یهویی دیدیم هوارتا چشم چرخید به طرف سه تا بانو مستقر در صندلی عقب ماشین که ظاهرن با  آب دهان آویزان از لب و لوچه خواهان دنبلان اون آقاهه بودند..."  

مادر عروس :

صفرم: بابا این ملت منحرفن.... آخه کی حرفای اون برادر کبابی رو به منظور بد گرفته؟؟؟؟ هان هان هان؟؟؟

یکم : حاجی توی این ماجرا ، یه حاجی خاص شطرنجی شده بوده و هر گونه تشابه اسمی ، همینجوری ، یهویی شد... پس یهویی فردا نیاین بگین که چرا با آبرو وحیثیت من بازی کردی و اینا.... بعدن : آخرش یادم رفت بپرسم که خلاصه دنبلا خوردن یا نه؟؟؟؟؟

بعدنتر: تازه ش یادم رفت بپرسم که حالا مثلن دنبلان رو خوردین.... آخه از گلوتون پایین رفت؟؟؟؟؟

بعدنترتر: البته بگما ....من هنوز نمی دونم دنبلان یعنی چه و وقتی "نازنین" داشت این قضیه رو واسه من تعریف می کرد , من خیلی ازش پرسیدم که این که گفتی یعنی چه ؟؟؟ اما اون توضیح مبسوطی ارائه نکرد.... فقط گفت که خیلی لغتی بی ناموسیه....

بعدنترترتر: من خیلی گلبانو هستم.... و حرفای بدبد بی ناموسی نمی زنم.... "جوجو" منو اغفال کرده.... نرسی جونم... من پایه م هنوز واسه تنبیه جوجو.... این "جوجو" همه ش حرفای بدبد آموزش می ده به ماها و ما رو از صراط مستقیم به صراط ضالین می بره.....

بعدنترترترتر: این مانی خیلی گل پسر بلاگفاست.... اصلن حرفای بدبد هم نمی زنه... این که چه نوع گلیه .... دیگه به من ربطی نداره....

بعدنترترترترتر: حمیدرضاخان جان .... نبینم و نشنوم که این پست رو خوندی.... مگه الکیه؟؟؟ تو زیر ۱۸ سالی.....

بعدنترترترترترتر: ظاهرن دوستان یه کمی با این کلمه دنبلان مشکلات داشتن.... منم الان رفتم از نازنین با هزار تا منت پرسیدم.... بعدش هم دخمل بابا اومد و اون لینک رو بهم داد که گذاشتمش اون بالا....با عرض معذرت خواهی و شرمندگی به اندام نرینه جانوران به خصوص  گوسفند و گاو گفته می شه....

جدی نوشت:

یکم: برید اینجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا سر بزنین... چند بار بگم بهتون؟؟؟؟؟

بعدن: جسارت منو ببخشین.... شرمنده م ..... ولی احساس کردم که مطلب جالبیه واسه نوشتن....

یکی بود یکی نبود

توی این دنیای به این بزرگی یه بلاگفا بود و یه هاله جون بود که خیلی خیلی قشنگ طنز می نوشت و نفر اول بلاگفا هم شد در زمینه طنز نویسی، منتها چون این آقای شیرازی خان جان باهاش دشمن بود و بهش حسودی می کرد 4 تا رتبه آوردش پایین تر و شد نفر پنجم .... عیبی نداره.... بعضی ها خیلی حسودن....  حسود هرگز نیاسود...

از این حرفا بگذریم .... یه مانی هم توی بلاگفا بود که خیلی دوماغ بود و توی چونه ش خار بود و کاکتوس بلاگفا هم بود و مید این افریکا (Made in Africa) هم بود و اینا بود و خیلی خیلی پسر بدبدی بود و همه ش هم سالاد می خورد.... اولش عین سیریش چسبیده بود به محمدعلی و فکر کرده بود انتفاضه ست و جو زده شده بود در حد رضا زاده....بعدش از محمدعلی دست کشید و شد دشمن خونی سیریش این هاله طفلکی و همه جا با اون زبون نیش کبرائیش هی به هاله نیش زد و هی دل رئوف و مهربون هاله رو شکست تا اونجا که خدا صدای شکسته شدن دل هاله رو شنید و یه روز صبح که مانی از خواب بیدار شد دیدش که روی سرش فقط سه تا تار مو وجود داره ، خیلی ترسید... ولی از اونجا که حس خودشیفتگیش در حد علی دائی خفن بود ، با خودش گفت :"به به .... چه شویدای خوشکلی.... امروز موهام رو مدل آبا و اجدادیم یعنی آفریقایی می بافم بعد صبح تا ظهر نشست و اون سه تا شوید رو بافت و هی تکون تکونش داد و هی با خودش حال کرد و هرچند وقت یه سرکی به وبلاگا کشید و یه زهری با زبون آب پاشش پاشید و اینجوریا..... مگه در طول روز کاری غیر از اینم داشت؟؟؟؟؟

خلاصه خدا دید که بابا این خیلی خودشیفته ست .... واسه همینم صبح فردا که از خواب بیدار شد دید که به جای اون سه تا شوید الان دو تا بیشتر شوید نداره.... دیگه خیلی ترسید و اینجا بود که اون دوگوله ریزه میزه ش یه کمی تکون تکون خورد که ای دل غافل نکنه من دارم کچل می شم....!!!!؟؟  اما بعدش دوباره با خودش اندیشید که :"نه بابا... می گن ریزش مو تا صدتار ، طبیعی!!!! از سر من که یه تار بیشتر فرو نریخته..." و اما ظاهرن جدی جدی این مانی خان جان یه ربطی به علی دائی داشت به خاطر اینکه در کمال خودشیفتگی کلی محو اون دوماغ زیباش توی آینه شد که به نظرش کلی هم با موهاش ست بود و خیلی به اون آی کیوش فشار آورد و به این نتیجه رسید که امروز موهامو از فرق باز می کنم که دوماغم توی صورتم مثل یه غنچه شکفته باشه که از وسط دو تار شوید خیلی خوش منظره ست....

بعد موهاشو !!!!! از فرق باز کرد و دو تا سنجاق سر سیاه که روش مروارید داشت بهشون زد و دو سه تایی هم عکس باهاش انداخت که نمی دونم دوربینهای مداربسته ما اون رو ثبت کردن یا نه؟؟؟  "سمیــــــــــــــــــه گلم ، کجایی عزیزم؟؟؟؟" بعد رفت پی آزار و اذیت این هاله طفلی و بقیه بچه های گل بلاگفا که موسومند به "فرشتگان چارلی" و روز به روز هم خدا رو شکر و به کوری چشم دشمنان داره تعدادشون افزوده می شه که صد البته کلی دمغ و شکست خورده برگشت .... چون مگه زورش می رسه به اون گروه....

الکی فقط داره جیزجیزجیگر می زنه و هیچ..... و شما که فکر نمی کنین مانی کاری غیر از این هم داشته باشه؟؟؟؟؟

در مورد خونه عمه خانومم قبلن در   اینجــــــــا براتون حرف زدم....

یه روزی یکی از فامیلای مامانم بنا به دلیلی که الان یادم رفته به همراه بابام رفتن خونه عمه اینا.... این آقاهه که خداوند بیامرزدش هم سن شوهر عمه من بود اما صدای جوون و دلبر و مامان و خیلی قشنگی داشت و کسی اگه صداشو می شنید گمون می کرد که یه جوون خیلی خوش صحبتی داره حرف می زنه و اینا... 

اون موقعی که این "علی آقای مرحوم خان جان" رفته بود خونه عمه من .... "دخترعمه سحر من" دختر جوونی بود حدودن 20 ساله و کمی تا اندکی بیشتر از کمی تپل مپل بود.... که نمی دونم چرا هی اینقدر دوس داشت ازدواج کنه و خدا به دور فکر می کرد همه می خوان باهاش مزدوج شن... اییییییییییششششش  واسه همینم وقتی که از اتاقش صدای مرد جوونی رو می شنوه که در حال صحبته.... همچین این دوز کنجکاوی خونش می زنه بالا و صدای تالاپ و تولوپ قلبش به حد فراگوشی می رسه....بعد که کلی کنجکاو می شه و حس جوون پسندیش و اصوات زیبا پسندتریش گل می کنه که این جوون خوش صحبت کیه!!! که با آق دائیش اومده خونه شون و همینجور یک روند داره حرف می زنه..!!! حتمن اومده خواستگاری دیگه...!!!!! به به!!!!! وگرنه چه دلیل دیگه ای داره که داره پیام عشق و محبت رو اینگونه و با صدای رسا به گوش "سحر جون جانم" می رسونه؟؟؟؟؟؟

به هر حال در پی گل کردن اون حس فضولی مرموز تصمیم می گیره که سرکی به اطراف بکشه....

اما مشکل اینجا بود که پله های خونه دوبلکس عمه م اینا طوری بود که اگه رو آخرین پله وامی ستادی نمی تونستی به هال خونه اشراف داشته باشی و اگه دو پله می اومدی پایینتر.... قبل از اینکه تو افراد موجود توی هال رو ببینی اونها تو رو می دیدن.... چون "سحر جون جان" هم از اون ابتدا اون بالا بود و نمی خواست بی دلیل بیاد پایین مونده بود که چطوری این خواستگار رعناش رو ببینه تا بتونه بعن با فراغ بال جواب مثبتش رو بهش اعلام کنه؟؟؟؟

در جهت نیل به این هدف فقط یه راه بیشتر نموند.... "سحر جون جان" چمباتمه زد روی زمین و خودشو به طرف جلو کشوند تا یه دید اساسی بزنه....اما هر چقدر سعی کرد چیزی دستگیرش نشد .... برای همینم مدام بر طول گردنش اضافید و بالا تنه شو هی کشید و هی کشید....

که توی ان حیص و بیص "سحر جون جانم" تصمیم صغری گرفت که یه موجود دیگه ای باشه.... بععععله .... اون یهویی با یه تصمیم از پیش طراحی شده و یه حرکت انقلابی اسلامی تبدیل به یه توپ غلطان شد و از اون بالای پله ها  قل قل خورد و قل قل خورد تا رسید به پاگرد....

و اما واکنش مرحوم علی آقا خان جان:

یکم : به سحر جون جانم گفت :"کدوی قل قله زن کجا می ری؟؟؟؟ و اینا.... بیا من تو رو بخورم"

بعدن:" با یه شوت بلند "سحر جون جانم" رو کوبوند به طاق دروازه"

بعدنتر:" به سحر جون جانم گفت:" زنم می شی؟؟؟؟"

بعدنترتر:"دستش رو تا آرنج کرد تو دهنش و به افتخار سحر جون جانم سوت بلبلی زد"

بعدنترترتر:" چی؟؟؟؟   آهان.... !!!!!!قلعه نوعی فلکزده پاچه گیر"

اما اینقدر قضیه ناگهانی و نفس گیر بود که ظاهرن نه تنها مرحوم علی آقا خان جان زبونش بند اومده بود و داشت با چشمای از حدقه در اومده قضیه رو تماشا می کرد که تمام اهل خونه موجود هم با همون چشمای از حدقه در اومده داشتن به صحنه جنایی اجتماعی اخلاقی خانوادگی درام روبرو نگاه می کردن....

سحر جون جان بیچاره که انگاری در مرکز توجهات بود بدجور ، در اون لحظه بدون اینکه کوچکترین استفاظی از دیدن چهره مرحوم علی آقا خان جان ببره در حالیکه حتی نیم نگاهی هم به دور و برش ننداخت و عین یه گلوله آتیش شده بود ، از همون پله هایی که غلطان و شادی کنان از اون پایین اومده بود ، سر افکنده و نالان بالا رفت.... در حالیکه درد ناشی از سقوط رو یادش رفته بود طفلی... و البته هنوز داشت به یه جوون خوش صدایی فکر می کرد که احتمالن پرید....

 مادر عروس:

یکم :" یه توپ دارم قلقلیه سرخ و سفید و آبیه "

گوشه هایی از وصایای پرگهر مرحوم علی آقا خان جان

بعدن : شنیدید که :"گوش پیش ازچشم عاشق می شود....؟؟؟؟؟"

واسه همینم من شماره مو به هیچ کی نمی دم دیگه.... می ترسم عاشقم شن

بعدنتر: من مطمئنم که این "علی آقا خان جان مرحوم" اگه یه کمی جونتر بود خواستگار من می شد

بعدنترتر: تیم ملی از "سحر جان جونم" به علت سرعت فوق تصور و رکورد تعداد قلهای موجود در یک دقیقه ، در همون موقع یه دعوت رسمی به عمل آورد که بره و در نقش توپ فوقبال براشون بازی کنه..... منتها پیشاپیش نفرینش کرد که اگه بره و توی تیم قلعه نوعی فلکزده پاچه گیر بازی کنه الهی یه شوهر جیزی جیزی شبیه مانی  گیرش بیاد....

بعدنترترتر: ببین مانی موقر متین و محجوب و دوست داشتنی و عزیز و گل پسر بلاگفا(این دنباله های بیخود رو که اصلن هیچ سنخیتی با اسم مانی ندارن به خاطر گریه ها و خواهش ها و التماسهای مانی به این قسمت اضافه کردم).... من امروز اصلن بهت گیر ندادم

جدی نوشت: 

 پ . ن 1: حسین یعنی همه عشق... 

پ . ن 2 : هر کی معتقده به خوندن فاتحه برای مرحومین.... واسه آرامش روح علی آقا یه فاتحه بخونه

پ . ن ۳:  اینجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا هم برین بدک نمی شه ها .... خب چرا واستادید منو نگاه می کنین؟؟؟؟ برین دیگه...

پسورد سیستم شما چیه؟؟؟؟؟؟ هان هان هان؟؟؟؟؟

یه زمانی سیستم من پسوردی داشت بسی دلبرانه.... که به عقل جن هم نمی رسید که این پسورد سیستم من باشه.... چه برسه به کارمندای فضول حراستی اداره که همچین جونشون در می ره واسه مچ گیری و ملت آزاری و بسان مانی بودن.... اما صد البته که از رمز و رموز هک و هک برسری خبر ندارن به همین دلیل هم فقط خاک بر سرشون می کنن(آیکن آخیش.... چقده دلم پر بود)

اما پسورد رایانه من :

یکم: مانی جیزجیزجیگر شده

بعدن: مورچه نازه

بعدنتر: زی زی گولو آسی پاسی درا کوتا تا به تا و آقای پدر و خانوم مادر(لبته فینگیلیشش)

بعدنترتر: کدوم فضولی پرسید پسوردت چیه؟؟؟؟ مگه فضولی؟؟؟؟منظورم اصلن با مانی نبودا....

بعدنترترتر: قلعه نوعی بدبخت فلکزده

البته گزینه بعدنترترتر که همیشه صحیح می باشد اما .... همون بعدنترتر صحیح می باشد

یه روز از اداره مرکزی یکی از همکارامون که "صال صال" اسم داشت  در حالیکه عین یه پنگوئن با یه شیکم گنده غلطان غلطان خودش رو رسوند به اتاق من ، یه سی دی برنامه رو محکم چسبونده بود به سینه ش و از خودش جداش هم نمی کرد و دیگه داشت اون سی دی رو می نداخت تو قلبش ،  فرمود :"واسه نصب و راه اندازی یکسری نرم افزارهای ویژه که سرورش توی مرکزه بود تشریف فرمودم به اداره شما..... "

قرار بود نرم افزار روی سیستم من نصب بشه... و البته بعد از نصب نرم افزار قرار بود که یه سری تنظیماتی هم از مرکز انجام بشه روی سیستم من و لازمه ش این بود که ریموت سیستمم رو فعال کنم تا همکارم آقای "شون شون" از مرکز روی کامپیوترم کار کنه....

تا اینجاش که مشکلی نبود

اما یهویی دیدم که آقای "شون شون" زنگ زد به مبایل آقای "صال صال" که :"به خانوم هاله بگو که پسورد ادمینستریتور سیستمت رو بده ، که بتونم وارد کامپیوتر شم....."

وقتی آقای "صال صال" موضوع رو بهم گفت .... یهویی کله م داغ کرد... طرف پشت تلفن منتظر بود و من مبهوت نگاه میکردم به آقای "صال صال" ... آخه چه جوری بهش می گفتم که پسوردم چیه

دیروز روز سپندارمذگان بود و یه چیز دیگه ای هم بود که این "مورچه" بلده... منم که کلهم پریروز رو با این "موری" قهر بودم.... اییییششششش....

همون پریروز ، دوستم و همسرش منزل ما پهن بودن.... به شوهره گفتم " چی می خوای بخری واسه بانو .... تو که دم از تمدن غنی ایرانیان قدیم می زنی اینهمه" و به مورچه زیرچشمی نگاه کردم که نیشش باز بود .... همون قضیه دره و دیواره بود به نوعی دیگه

دیروز که از محل کارم برگشتم خونه....و البته قهرم بودیم همچنان.... اولش پشتش رو کرد به من.... انگار که من کورم .... نمی بینم داره ریز ریز می خنده.... خیلی هم همچین خودشادمان می زد!!!

بعد که رفتم تو اتاق... دیدم این بچه داره تو هال رژه میره.... هی نگرفتم موضوع چیه؟؟؟!! نگو من جدی کورم.... همه کارامو کردم... بعد از ده دقیقه ، برگشتم دیدم که بعله ، بیچاره واسم یه دونه از این عروسکای ولنتاینی گنده  خریده ،که یه ماه قرمز گنده ست با دو تا خرس سفید که وردل هم تپیده بودن رو اون ماهه ، یه دونه ش زشت بود و طبیعتن مورچه بود و او یکی هم که من نبودم ، چونکه من یه بانوی نازم و اصلنم خرس نیستم ، ولی اگه اون یکی من نیستم پس کیه که نشسته وردل مورچه؟؟؟؟ هان هان هان؟؟؟؟ امروز ظهر برم خونه جیگرشو می ریزم

بعدش این ماهه یه بند قرمز هم داشت که انگاری "مورچه" خیلی سعی کرده بود اونو از آینه میز توالت آویزون کنه اما چون کسب موفقیت نکرده بود ، یه ژیلت ورداشته بود و گذاشته بود پشت آینه میز توالت و این بنده رو آویزون کرده بود به اون ژیلته و نصف آینه رو پر کرده بود با این عروسکه و صحنه ای بس رومانتیک بود... که دل هر بیننده ای رو دچار غش و ضعف و ارتعاشات جانبیش می کرد  بعد که پی برد من دیدمش با یه پرش گینسی ، پرت شد تو اتاق و ردیف دندوناشو به نمایش گذشت محض منت کشی و البته تا خواستم یه رقابت ردیف دندونی باهاش داشته باشم ، یاد موضوع دعوامون افتادم و یه فصل همونجا باهاش دعوا کردم. دلم یه کمی خنک تر شد ، ولی هنوز دعوای اصلی باقی مونده

بعد هم که تا حدی سبک شدم و بار گران رو شونه هام یه کمی وزن کم کرد، گرفتم و یه دل سیر خوابیدم و بعد از 3، 4 ساعت رفتم تالار اندیشه ، دیدم بعله.... شوهر روماتیک ما با رژ قهوه ای رنگ خوشکل من ، با یه خط کج و معوج روی آینه توالت پیغام عشق و لاو واسم ردیف کرده!!!!

که با بوی خوش توالت و اسپری به به ، کلی به به شده بود، به خصوص اینکه رژ درب و داغونم هم افتاده بود روی تاقچه توالت....

شب بهش می گم :" آخه مشنگ ؛ اینهمه آینه توی این خونه ست... آدم می ره رو آینه توالت رومانتیک بازی در می یاره "

می گه :" خب می خواستم بهت ثابت کنم که خیلی مشنگی دیگه.... ها ها ها"

بعدشم از خنده غش کرد

 مادرعروس:

 یکم : اهووووو.....مورچه!!!!  نبینما به هاله جونم حرف بدبد فحش بی ناموسی بزنیا...  دههههههه

بعدن : به نظر شما مورچه در چه حالتی به فکرش رسید که پیغام لاو رو رو آینه دستشویی بنویسه؟؟؟

یکم-بعدن: در حال ..... یدن

بعدن-بعدن : در حال .... یدن

بعدن تر-بعدن : در حال ......یدن و .....یدن

بعدنترتر-بعدن: قلعه نوعی بدبخت فلکزده پاچه گیر

بعدنترتر: هر هر هر .... همه عالم و آدم می دونن که من خیلی عاقل ، بالغ ، خوش فکر و عقل کل هستم و مشنگ کلمه ای ایشششش است و هیچگونه تناسبی با من ندارد

بعدنترترتر : ژیلت وسیله ای است که مستقر بین دیوار و آینه میز توالت جهت نگهداری اجسام ، در معنای عام همان آویزه، که البته گاهگاهی مصارفی جانبی نیز دارد

بعدنترترترتر : "رژ" وسیله ای می باشد جهت خالی کردن عقده مردان ، که با نابود کردن آن حال بانوان را بگیرند که صدالبته بانوان محترم در آینده برایشان دارند

بعدنترترترترتر: توی یه انتخاب مهم بد گیر افتادم

می خوام حال مورچه رو بگیرم بد ، به نظر شما:

یکم-بعدنترترترترتر: دوربین عکاسی جیگرش ، قلبش ، نفسش یهویی و همینجوری الکی از دستام بیفته رو سرامیک های هال

بعدن-بعدنترترترترتر : بالش کوچولوش ریزریز شده زیر پتو پیدا بشه ، احتمالن دلیلش هم وجود یه موش توی آپارتمانمونه

بعدنتر-بعدنترترترترتر: موهامو کلهم بلوند کنم

بعدنترتر-بعدنترترترترتر: مجبورش کنم که شیکم قلعه نوعی بدبخت فلکزده پاچه گیر رو هم بلیسه و هم گاز بگیره

بعدنترترترترترتر: مانی جیزجیزجیگر زده می باشد

توماس آلوا ادیسون خان جان ، بعد از اینکه چراغ برق رو اختراع کرد ، از طریق این اختراع بزرگ به ثروتی هنگفت دست پیدا کرد که تمام این ثروت رو صرف ساخت یه لابراتوار و اختراعات جدیدش کرد....

یه نیمه شب از اداره آتش نشانی خان جان به پسر ادیسون خان جان تیلیف می زنن که :" پسر ادیسون خان جان ، بدو بیا که لابراتوار بابا خان جانت داره تو آتیش می سوزه و از دست ما بدبختا هم کاری ساخته نیست.... فقط داریم کاری می کنیم که آتیش به جاهای دیگه سرایت نکنه.... فقط تو رو به روح مرحوم مادرت قسم می دم که به ادیسون خان جان بگو که نکنه با ما لج کنه و برقا رو ببره.... ما تازه می خوایم منتظر بمونیم که تی وی و ماهواره اختراع بشه و شوی مایکل جکسون ببینیم و توی ام آی تی وی انواع آرایش عربی و عروس عنکبوتی تماشا کنیم و این روزا که همه تپش نگاه می کنن... شما چطور؟؟؟؟ و کانالای بدبد رو قفل کنیم... خلاصه بگو یه رحمی به ما بکنه"

همونجا هم نذر کردن که تا عمر دارن هر وقت برقا رفت و دوباره اومد ، نفری یه صلوات بدن و اینا....

خلاصه این پسر خان جان که خیلی اصرار داشت نامش هم فاش نشه بکش و بکش و بدو و بدو خودش رو رسوند به لابراتوار پدر و دید .... بعله .... لابراتوار داره در شعله های آتیش جیزجیز جیگر می زنه و یهویی چشماش به جمال ادیسون خان جان روشن شد!!!!

ادیسون خان جان داشت تو اون لحظه چیکار می کرد:

یکم : آتش نشانها رو با فحشای بدبد ناموسی تهدید می کرد

بعدن : داشت از روی آتیشا می پرید و چهارشنبه سوری بازی می کرد

بعدنتر: داشت غذای فردا شبشو گرم می کرد روی آتیش.... آخه اون موقع هنوز اجاق گازای بادوام ایرانی از کارخونه ها بیرون نیومده بود و خارجیاشم خیلی بی کیفیت بودن

بعدنترتر: داشت قلعه نوعی بدبخت فلکزده پاچه گیر رو کباب می کرد

اما ادیسون خان جان اونجا واستاده بود و با یه دهن باز زل زده بود به شعله های رنگین آتیش....

پسر ادیسون خان جان شک نداشت که باباخان جان طفلکش قاط زده و حتمن حتمن یاور آقا سکته رو هم استاد کرده.... واسه همین شک داشت که خودش رو به باباش معرفی کنه یا نه که یهویی ادیسون خان جان پسر خان جانش رو دید و با یه هیجان دابل وافری گفت :" هی.... پسر خان جان... تو اینجایی؟؟؟؟؟ تو رو خدا می بینی این شعله های آتیش چقدر رنگی رنگی و قشنگن؟؟؟؟ من فکر می کنم که این شعله بنفشه تو دل بروهه ، به خاطر سوختن فسفر در کنار گوگرده ..... واقعن زیبا نیست؟؟؟؟ کاش مادرت اینجا بود و اینهمه زیبایی رومی دید"

پسر ادیسون خان جان که از این همه زیبا شناسی پدر سخت در خشانت فرو رفته بود ، رو به پدر خان جانش کرد وگفت :" چرا شر و ور می گی بابا خان جان؟؟؟؟  لابراتوار تو داره تو آتیش می سوزه و تو حرف از رنگی رنگی بودن شعله ها می زنی؟؟؟؟  تازه ش مگه نمی دونی بنفش امسال مد سال نیست و تازه سال 2008 میلادی مد می شه که باعث می شه همسر مانی خان جان هم یه نیلوفر بنفش بشه... ولی امسال رنگ قرمز مد ساله که هم پرسپولیسیه و هم قلعه نوعی فلکزده بدبخته و اینا...."

البته ادیسون خان جان اون موقعها پرسپولیسی بود و توی اون لحظه ، هم از هرم شعله ها و هم از سخنان بیجای پسر خان جانش قرمزتر شد و گفت :" آخه پسر دال و ویل من .... مگه نمی بینی که این لابراتوار آتیش گرفته .... این آتیش نشونها هم دارن خیلی بال بال می زنن اما نمی تونن کاری کنن.... منم که از اینا بوق ترم .... تو هم بوق ترتری.... خب اقلن بذار دلمون به این چندتا منظره بدیع خوش باشه .... آخه به تو هم می گن پسر؟؟؟

من شرم دارم که بگم تو پسر منی..... تو حتی نمی تونی یه لامپ رو از روی دست من بازسازی کنی... ایییییییییشششششش"

بعد یه دونه شپلق کوبید پس گردن پسرش.... یه دونه هم اردنگی بهش زد و خودش نشست به تماشای شعله های بنفش....

ظاهرن ادیسون خان جان یک سال بعد از این اتفاق در لابراتوار جدیدش ، دستگاه ضبط صدا رو به ثبت رسوند

مادر عروس:

یکم : درسته که ادیسون خان جان در اون روزگار انتقام سختی از آتش نشانها نگرفت.... اما امروز مسئولین زحمتکش و منصف کشور ما در روزهای گرم تابستون با قطع برق چنان حالی از مردم می گیرن که هیچ چیز مثل له له زدن ماها تو گرما ، نمی تونه روح ادیسون خان جان رو توی اون دنیا شاد کنه... حالا هی شما بیاین و بگین که چرا برقا می رن و مسئولین محترم رو ببرین زیر سوال.... درک نمی کنین دیگه

بعدن: تو رو خدا می بینین ثروتمندا با چه چیزایی حال می کنن؟؟؟؟ ای خدا.... ما رو ادیسونم نساختی... که اقلن یه ساختمون بنفش جیزجیزون ببینیم....

بعدنتر: الا ای کسانی که استعدادهای بالقوه ناشکفته دارین.... بشتابین که یه آتیش بازی کوچولو چه ها که نمی کنه.... ضمن اینکه رقص شعله ها رو دید می زنین ، کلی هم ممکنه ات و آشغال کشف کنین.... پس هر چی مال و اموال دارین به آتیش بکشین.... باشد که فردا بتونین یه دستگاه ضبط صدا رو بازسازی کنین و کلی هم حالی به حولیه... فقط خواهش می دارم که قبل از اون ، حتمن از وجود این استعدادهای ناشکفته بالقوه ، اطمینان حاصل کنین....

بعدنترتر: بیمه چیز خوبی است.... با توجه به گزینه بالایی ، من همین یه هفته قبل رفتم و خونه مونو بیمه آتیش سوزی کردم .... حیف که بیمه دزدی نداریم....

بعدنترترتر: طبق تبصره بالایی .... دوستان عزیز می تونن ضمن کسب اطلاع از اینکه کدوم ملک بیمه نامه داره ، اگه خودشون مال و اموالی ندارن و عقده ای شدن واسه دیدن شعله های بنفش ، ملک و املاک دیگرون رو _ باز تاکید می کنم به شرط داشتن بیمه نامه _ آتیش بزنن... منتها جون مادرتون کاری به کار خونه من نداشته باشین....  بابامون در اومد تا خونه دار شدیم

بعدنترترترتر: حالا اگه باز هم نتونستین جلوی خودتونو بگیرین و همچنان تمایل به آتیش زدن خونه ما داشتین.... فقط کافیه از قبلش با من هماهنگ کنین تا حداقل یه سری از وسایل اولیه زندگیمو مثل بالش کوچولوم ، "دی بی دی بی دی – عروسک محبوبم" ، لباسام ، لوازم آرایشم ، یخچال و فریزر و فرش و تی وی و ماشینای لباسشویی و ظرفشویی و هوم سینما و دوربین مورچه که به جونش بسته ست ، تختخواب و رایانه و چند تا از این خنزر پنزرا که دوباره تاکد می ورزم؛ در راس اونا همون بالش کوچولوم و عروسک محبوبم قرار دارند ، با خودم ببرم و ضمن دریافت مبلغ اندکی از شما ، اجازه بدم که عقده های درونیتون رو فرو بنشونید.... فقط به مورچه خبر ندید چون خیلی دلم می خواد بعضی از اموال مورچه سوزونده بشه.... نمونه ش همون بالش کوچولویی که شبا تو دست و بالشه .... ایییییششششش

بعدنترترترترتر: شرکت بیمه محترم که با من قرارداد تبلیغات بستی..... زود باش بیا و بقیه پول تبلیغات منو بده تا اسم شرکت بیمه تو اینجا بنویسم .... وگرنه تبلیغات بی تبلیغات.... ببین کی بهت گفتما!!!!

مگه الکی الکیه که توی وبلاگ به این مهمی و شخیصی و پرطرفداری ، مفت مفت اسم شرکت بیمه تو بیارم؟؟؟؟؟

بعدنترترترترترتر: روایته که پسر ادیسون خان جان ، بعد از اون اردنگی جانانه ای که نثارش شد... کلی لابراتوار و خونه و اموال خود و دیگران رو به آتیش کشید .... اما دریغ از یه لامپ بازسازی شده....

"پسر کو ندارد نشان از پدر

تو بیگانه خوانش ، مخوانش پسر"

روایته که این بیت رو سعدی واسه پسر ادیسون خان جان سروده

یه روایت دیگه هم می گه که پسر ادیسون خان جان سالهای آخر عمرش رو در همون خونه مخروبه هایی که آتیششون زده بود ، در انزوا و تنگدستی در گذشت...

جدی نوشت :

یکم : من که رفتم اینجــــــــــــــــــــــــا..... شما هم برین

بعدن : خداوندا ، روح بزرگوار توماس آلوا ادیسون رو قرین رحمت و شادی بفرما.....

 بعدنتر: این داستان منهای شوخیهاش ، بخشی از زندگینامه ادیسونه که از یه مجله ورش داشتم.... اگه شوخیام زننده ست.... خواهش می کنم بهم تذکر بدین

همسر یکی از دوستام چهارشونه و قد بلنده.... این آقا در دوران خوش دانشجویی از اونجایی که خیلی خوش خوشانش بوده و فکر می کرده دیگه چه خبره!!!!! ،  تن می ده به امر خداپسندانه ازدواج.

این دوست جون ما تعریف می کنه که این آقای همسر خان جانش ، فردای بعد از جشن ازدواجشون کلاس دانشگاه داشته و ناچار باید همسر عزیز دردونه رو تو منزل تنها می ذاشته و یه چند ساعتی رو در غم فراق همسر به سر می برده.... خلاصه بعد از کلی تحمل گریه و زاری همسر نوشکفته ، بعد از اینکه بهش قول می ده براش پفک هندی و لواشک آلو و آلوچه ترش و اینا  بخره راهی دیار علم می شه....

باری...

این آقا خوش و خرم یه کت و شلوار شیک تنش می کنه که بد لو می داده طرف دوماده و کلی هم پرش کنون و شادی کنون می ره تا خود دانشگاه .... با اعتماد به نفس قوی که منحصر به یه تازه دوماده.... از محل زندگی این آقای شوهر تا محل دانشکده ایشون چیزی حدود 1 ساعتی سواره و پیاده راهه...

خلاصه این داش ما همچین در عالم هپروت نگارش بوده که از فکر دیدن دوباره روی ماهش کلی یخمک تو دلش آب می شده.... ولی دیگه گیج گیج نبوده که متوجه ابراز احساسات ملت توی راه و دانشکده نشه و در کمال شگفتی یه رشته های احساسی بهش تلنگر می زنه که بعضی ها خفن پی بردن که شازده همون دوماد خوشبخت سوار بر اسبه ولی در کمال تاسف دیگه نمی تونن به عنوان همسر و دوماد آینده شون بهش نظر داشته باشن .... و از اونجایی که بچه یکی از رجال سیاسیا هم بوده ، همچین یه نموره شناسه می زده توی دانشکده....واسه همینم شونه هاشو می ده عقبت تر و غبغب رو هم بادترتر می کنه و راه می ره و تو دلش کلی بال  بال می زنه....

نزدیکیهای کریدور اصلی می بینه که یه آقایی داره می یاد تریپ هولناک انگیز خیلی خفن با ریش میرزا کوچک خانی و پیرهن رو شلوار شونصد پیلی ، موها شونه خورده یه وری و اینا ... بوی عطر گلابش  هم از دور قابل پیش بینی بوده...بدتر از همه یه نگاه دراکولایی داشته بر سرتاپای بی مثال و بی بدیل این آقای شوهر...

خلاصه تو دلش دلداری می ده به خودش که خب من که کاری نکردم.... تازه ش ، تازه دومادم که هستم و این تابلو هه از قیافه م که چه دوماد شخیصیم.... و یه نیشخند تحویل طرف می ده...

اما ظاهرن طرف دست بردار نبوده.... خیلی سیریش سرتا پای این آقا شوهره رو ورانداز می کنه و لحظه به لحظه بر خشمشم افزوده می شه...

چند قدمی هم بودن که، یهویی آقا ریشوهه با یه حالت خاصی به آقاشوهرهه می گه :"برادر بیا بریم اون گوشه کارت دارم...".

آقا شوهره هم در حالیکه دلش عین یه گنجیشک نر زمخت ، تالاپ تولوپ شلیک می کرده به قفسه سینه محترم ، در حالیکه زرد کرده بوده و با نا امیدی هر چه تمام تر مشغول نمایش "من اصلن از تو نمی ترسم لولو" بوده ، سینه سپر می کنه و مش داشتی وار با آقاهه می ره یه گوشه....

آقاهه در حالیکه کمی من و من می کنه با همون صلابت می گه :" می خوام یه چیزی بهت بگم .... امیدوارم بهت بر نخوره "

آقا شوهره با ابهت تصنعی ، صداشو دورگه تر می کنه و سعی می کنه اونو از حالت ویبره دربیاره و می گه :" نه .... بفرما.... چرا بر بخوره...."

و تو دلش جینگیلتینایی به پا بود که نگو و نپرس....

برادر لحظه ای مکث می کنه و می گه :" برادرم.... زیپ شلوارت بازه"

سینه ستبر آقای شوهر در یک لحظه به یک قوز گنده تبدیل می شه و ...

 مادر عروس:

یکم : طبق بررسیهای به عمل اومده ، لباس زیر آقای شوهر دوست ما سفید بود

بعدن : دوست ما خیلی بی ناموسه.... اییییییییشششششش..... آدم مگه در مورد رنگ لباس زیر همسرش با بقیه حرف می زنه....

بعدنتر : واقعن متاسفم براتون که فکر می کنین من از دوستم پرسیدم رنگ لباس زیر همسرت چه رنگی بود.... اصلن به من می یاد این حرفا؟؟؟؟؟

بعدنترتر: مگه قراره هر کی ریشش طویل باشه ، شلوارش شونصد پیلی ، گیره هم باشه.... چشماتونو بشورین.... یه جور دیگه ببینین.... می گن چایی سرد هم واسه شستن چشما خوبه ها....تازه داروی "آی باس" هم هست.... آت و آشغال چشما رو می ریزه بیرون

بعدنترترتر: کی گفته که مانی 5 تا پ . ن دوس داره؟؟؟؟؟ هان هان هان؟؟؟؟؟؟؟

بعدنترترترتر: به نظر شما دلیل باز بودن زیپ شلوار آقای شوهر چی بوده ؟؟؟

یکم: زیپ اصولن چیز بدبدی است ... چه معنی می دارد که هی آنرا ببندیم و هی برویم توالت و باز کنیم؟؟؟؟

بعدن: گل همه رنگش خوبه

شلوار بدون زیپ قشنگش خوبه

بعدنتر: این آقای شوهر علاقه داشته که همه بدونن شورت مامان دوز نمی پوشه.... اصولن انگاری همه مردا اصرار دارن که این مسئله رو ثابت کنن....

بعدنترتر: کی حرف بدبد زد ؟؟؟ همین الان یا می ری یه دوره فلفل درمانی پیش سیرترشی جونم  یا اینکه می ری یه دوره مهمون کردن مفتی بچه های بلاگفا پیش نرسی جونم.... قهوه هم بی قهوه.... حتمن باید جوجه کباب باشه.....

بعدنترترترترتر: قلعه نوعی پاچه گیر فلکزده مردنی

بعدنترترترترترتر: رفتین اینجــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا یا نه؟؟؟؟؟؟

نمی دونم شما هم تو شهرتون "کباب کثافت" دارین یا نه؟؟؟؟

توی شهر مقدس شهیدپرور ما ، از زمانی که شب سایه شو می گسترونه بر کله آدما ، توی میدون اصلی شهر ، بساط "کباب کثافت" بر پا می شه.... به اینصورت که " کباب فروش روی یه چرخ دستی رو پر از سیخای گوشت و دل و قلوه و جیگر و یه چیز بدبد بی تربیتی بی ناموسی دیگه موسوم به دمبلان

تو این لینک توضیح داده درباره ش:

 (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D9%86%D8%A8%D9%84%D8%A7%D9%86)

  و اینا می کنه و بساط می کنه و جالب اینه که این کباب کثافتا اینجا خیلی طرفدار داره و همه شونم فروش می ره و خود من به شخصه با توجه به مرض غیرقابل درمان وسواسم که نمی تونم هر غذایی رو و هر دستپختی رو بخورم ، به یمن نائل شدن به درجه همسری "موری" یکی از مشتریای پرو پا قرص این کبابا هستم که همه پر از چرک دست و جینگیل بینگیل بینی و گرد و خاک هوا و آت و اشغالای غنی شده هستن.... از ظرفاشون چرک و کثافت می باره و نوناشون اکثر بیاته...لامصب این کبابا با مخلفاتشون انقدر هم خوشمزه و لذیذن که دلت نمی یاد یه دونه شو بدی به یکی دیگه....حالا داشته باشین اینا رو....

همسر من یه دائی داره که جوون سال و متعصبه.... فکر می کنم قبلن در باره ش براتون گفتم.... اونا هم مطابق با ذائقه خیلی از همشهریاشون کباب کثافت خورند....

یه روز این آق دائی با همسر و دو تا بچه هاشو و خواهر همسر و شوهر خواهر همسرش که اسمش "بهرنگه" رفتن بیرون جهت تناول کباب کثافت.... وقتی "بهرنگ" داشت از بقیه می پرسید که کی چی می خواد ، "نازنین" که دختر دائی "موریه" تند تند گفت :" برای من یه سیخ دنبلان بگیر " که همون لحظه با چشم غره آق دائی ، بچه م نطقش کور شد.... "بهرنگ" سفارشا رو گرفت و رفت پایین .... که یهویی همسر "بهرنگ" بی توجه به آق دائی دو بار صاعقه وار فریاد کشید :" بهرنگ .... منم دنبلان.... منم دنبلان می خوام". که صداشو تا هفت تا کبابی اونور تر شنیدن ....

حالا

دائی "موری" به نظرتون چه کار کرد؟؟؟؟

یکم :درباره معایب خورده شدن دمبلان توسط بانوان محترم و قبح این عمل شنیع مخالف عرف و شرع، یه سخنرانی دشمن شکن در سالن اجتماعات اصلی استانداری شهر برپا کرد

بعدن : نیشش رو تا بناگوش واکرد

بعدنتر : گفت :" زشته.... تو نباید بگی دنبلان ...." بعد یه واژه معادلش رو به خواهر زنش یاد داد که خیلی خیلی  بی ناموسی تره و من نمی تونم بگم.... اصرار نکنین دیگه.....

بعدنترتر: قلعه نوعی فلکزده پاچه گیر

اما .... همه گزینه ها سرکاری بود  .... چون ....

دائی مورچه رو می گی....!!!! سرخ شد.... سفید شد .... زرد شد.... ولی خورد و دم نزد و دل "نازنین" همچین بسان یه بستنی خامه ای قابل بلع شد....

حالا بشنوین از آقا بهرنگ که وقتی می ره و و سفارشا رو به آقا کبابی می ده ، نمی دونم چه حرفی بینشون رد و بدل می شه که یهویی آقا کبابی رو می کنه به یکی از همکاراش که فاصله قابل توجهی باهاش داشته و با صدای خیلی بلند ، طوری که توی اون همهمه هم طرفش بشنوه و هم همه بدونن که چقدر فروش بالایی داشته ، با لهجه محلی نعره می کشه : "

"حاجی ..... حاجی ... به من نیگاه کن.... "

و وقتی خیلی از چشما _ گفتم که جمعیت زیاد بوده_ به طرفش بر می گرده .... سرافرازانه می گه:"

من دنبلانم تموم شده.... اگه تو دنبلان داری .... دو تاشو ببر واسه آدمای داخل اون ماشین "

نازنین می گه :"یهویی دیدیم هوارتا چشم چرخید به طرف سه تا بانو مستقر در صندلی عقب ماشین که ظاهرن با  آب دهان آویزان از لب و لوچه خواهان دنبلان اون آقاهه بودند..."  

مادر عروس :

صفرم: بابا این ملت منحرفن.... آخه کی حرفای اون برادر کبابی رو به منظور بد گرفته؟؟؟؟ هان هان هان؟؟؟

یکم : حاجی توی این ماجرا ، یه حاجی خاص شطرنجی شده بوده و هر گونه تشابه اسمی ، همینجوری ، یهویی شد... پس یهویی فردا نیاین بگین که چرا با آبرو وحیثیت من بازی کردی و اینا.... بعدن : آخرش یادم رفت بپرسم که خلاصه دنبلا خوردن یا نه؟؟؟؟؟

بعدنتر: تازه ش یادم رفت بپرسم که حالا مثلن دنبلان رو خوردین.... آخه از گلوتون پایین رفت؟؟؟؟؟

بعدنترتر: البته بگما ....من هنوز نمی دونم دنبلان یعنی چه و وقتی "نازنین" داشت این قضیه رو واسه من تعریف می کرد , من خیلی ازش پرسیدم که این که گفتی یعنی چه ؟؟؟ اما اون توضیح مبسوطی ارائه نکرد.... فقط گفت که خیلی لغتی بی ناموسیه....

بعدنترترتر: من خیلی گلبانو هستم.... و حرفای بدبد بی ناموسی نمی زنم.... "جوجو" منو اغفال کرده.... نرسی جونم... من پایه م هنوز واسه تنبیه جوجو.... این "جوجو" همه ش حرفای بدبد آموزش می ده به ماها و ما رو از صراط مستقیم به صراط ضالین می بره.....

بعدنترترترتر: این مانی خیلی گل پسر بلاگفاست.... اصلن حرفای بدبد هم نمی زنه... این که چه نوع گلیه .... دیگه به من ربطی نداره....

بعدنترترترترتر: حمیدرضاخان جان .... نبینم و نشنوم که این پست رو خوندی.... مگه الکیه؟؟؟ تو زیر ۱۸ سالی.....

بعدنترترترترترتر: ظاهرن دوستان یه کمی با این کلمه دنبلان مشکلات داشتن.... منم الان رفتم از نازنین با هزار تا منت پرسیدم.... بعدش هم دخمل بابا اومد و اون لینک رو بهم داد که گذاشتمش اون بالا....با عرض معذرت خواهی و شرمندگی به اندام نرینه جانوران به خصوص  گوسفند و گاو گفته می شه....

جدی نوشت:

یکم: برید اینجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا سر بزنین... چند بار بگم بهتون؟؟؟؟؟

بعدن: جسارت منو ببخشین.... شرمنده م ..... ولی احساس کردم که مطلب جالبیه واسه نوشتن....

یکی بود یکی نبود

توی این دنیای به این بزرگی یه بلاگفا بود و یه هاله جون بود که خیلی خیلی قشنگ طنز می نوشت و نفر اول بلاگفا هم شد در زمینه طنز نویسی، منتها چون این آقای شیرازی خان جان باهاش دشمن بود و بهش حسودی می کرد 4 تا رتبه آوردش پایین تر و شد نفر پنجم .... عیبی نداره.... بعضی ها خیلی حسودن....  حسود هرگز نیاسود...

از این حرفا بگذریم .... یه مانی هم توی بلاگفا بود که خیلی دوماغ بود و توی چونه ش خار بود و کاکتوس بلاگفا هم بود و مید این افریکا (Made in Africa) هم بود و اینا بود و خیلی خیلی پسر بدبدی بود و همه ش هم سالاد می خورد.... اولش عین سیریش چسبیده بود به محمدعلی و فکر کرده بود انتفاضه ست و جو زده شده بود در حد رضا زاده....بعدش از محمدعلی دست کشید و شد دشمن خونی سیریش این هاله طفلکی و همه جا با اون زبون نیش کبرائیش هی به هاله نیش زد و هی دل رئوف و مهربون هاله رو شکست تا اونجا که خدا صدای شکسته شدن دل هاله رو شنید و یه روز صبح که مانی از خواب بیدار شد دیدش که روی سرش فقط سه تا تار مو وجود داره ، خیلی ترسید... ولی از اونجا که حس خودشیفتگیش در حد علی دائی خفن بود ، با خودش گفت :"به به .... چه شویدای خوشکلی.... امروز موهام رو مدل آبا و اجدادیم یعنی آفریقایی می بافم بعد صبح تا ظهر نشست و اون سه تا شوید رو بافت و هی تکون تکونش داد و هی با خودش حال کرد و هرچند وقت یه سرکی به وبلاگا کشید و یه زهری با زبون آب پاشش پاشید و اینجوریا..... مگه در طول روز کاری غیر از اینم داشت؟؟؟؟؟

خلاصه خدا دید که بابا این خیلی خودشیفته ست .... واسه همینم صبح فردا که از خواب بیدار شد دید که به جای اون سه تا شوید الان دو تا بیشتر شوید نداره.... دیگه خیلی ترسید و اینجا بود که اون دوگوله ریزه میزه ش یه کمی تکون تکون خورد که ای دل غافل نکنه من دارم کچل می شم....!!!!؟؟  اما بعدش دوباره با خودش اندیشید که :"نه بابا... می گن ریزش مو تا صدتار ، طبیعی!!!! از سر من که یه تار بیشتر فرو نریخته..." و اما ظاهرن جدی جدی این مانی خان جان یه ربطی به علی دائی داشت به خاطر اینکه در کمال خودشیفتگی کلی محو اون دوماغ زیباش توی آینه شد که به نظرش کلی هم با موهاش ست بود و خیلی به اون آی کیوش فشار آورد و به این نتیجه رسید که امروز موهامو از فرق باز می کنم که دوماغم توی صورتم مثل یه غنچه شکفته باشه که از وسط دو تار شوید خیلی خوش منظره ست....

بعد موهاشو !!!!! از فرق باز کرد و دو تا سنجاق سر سیاه که روش مروارید داشت بهشون زد و دو سه تایی هم عکس باهاش انداخت که نمی دونم دوربینهای مداربسته ما اون رو ثبت کردن یا نه؟؟؟  "سمیــــــــــــــــــه گلم ، کجایی عزیزم؟؟؟؟" بعد رفت پی آزار و اذیت این هاله طفلی و بقیه بچه های گل بلاگفا که موسومند به "فرشتگان چارلی" و روز به روز هم خدا رو شکر و به کوری چشم دشمنان داره تعدادشون افزوده می شه که صد البته کلی دمغ و شکست خورده برگشت .... چون مگه زورش می رسه به اون گروه....

الکی فقط داره جیزجیزجیگر می زنه و هیچ..... و شما که فکر نمی کنین مانی کاری غیر از این هم داشته باشه؟؟؟؟؟

در مورد خونه عمه خانومم قبلن در   اینجــــــــا براتون حرف زدم....

یه روزی یکی از فامیلای مامانم بنا به دلیلی که الان یادم رفته به همراه بابام رفتن خونه عمه اینا.... این آقاهه که خداوند بیامرزدش هم سن شوهر عمه من بود اما صدای جوون و دلبر و مامان و خیلی قشنگی داشت و کسی اگه صداشو می شنید گمون می کرد که یه جوون خیلی خوش صحبتی داره حرف می زنه و اینا... 

اون موقعی که این "علی آقای مرحوم خان جان" رفته بود خونه عمه من .... "دخترعمه سحر من" دختر جوونی بود حدودن 20 ساله و کمی تا اندکی بیشتر از کمی تپل مپل بود.... که نمی دونم چرا هی اینقدر دوس داشت ازدواج کنه و خدا به دور فکر می کرد همه می خوان باهاش مزدوج شن... اییییییییییششششش  واسه همینم وقتی که از اتاقش صدای مرد جوونی رو می شنوه که در حال صحبته.... همچین این دوز کنجکاوی خونش می زنه بالا و صدای تالاپ و تولوپ قلبش به حد فراگوشی می رسه....بعد که کلی کنجکاو می شه و حس جوون پسندیش و اصوات زیبا پسندتریش گل می کنه که این جوون خوش صحبت کیه!!! که با آق دائیش اومده خونه شون و همینجور یک روند داره حرف می زنه..!!! حتمن اومده خواستگاری دیگه...!!!!! به به!!!!! وگرنه چه دلیل دیگه ای داره که داره پیام عشق و محبت رو اینگونه و با صدای رسا به گوش "سحر جون جانم" می رسونه؟؟؟؟؟؟

به هر حال در پی گل کردن اون حس فضولی مرموز تصمیم می گیره که سرکی به اطراف بکشه....

اما مشکل اینجا بود که پله های خونه دوبلکس عمه م اینا طوری بود که اگه رو آخرین پله وامی ستادی نمی تونستی به هال خونه اشراف داشته باشی و اگه دو پله می اومدی پایینتر.... قبل از اینکه تو افراد موجود توی هال رو ببینی اونها تو رو می دیدن.... چون "سحر جون جان" هم از اون ابتدا اون بالا بود و نمی خواست بی دلیل بیاد پایین مونده بود که چطوری این خواستگار رعناش رو ببینه تا بتونه بعن با فراغ بال جواب مثبتش رو بهش اعلام کنه؟؟؟؟

در جهت نیل به این هدف فقط یه راه بیشتر نموند.... "سحر جون جان" چمباتمه زد روی زمین و خودشو به طرف جلو کشوند تا یه دید اساسی بزنه....اما هر چقدر سعی کرد چیزی دستگیرش نشد .... برای همینم مدام بر طول گردنش اضافید و بالا تنه شو هی کشید و هی کشید....

که توی ان حیص و بیص "سحر جون جانم" تصمیم صغری گرفت که یه موجود دیگه ای باشه.... بععععله .... اون یهویی با یه تصمیم از پیش طراحی شده و یه حرکت انقلابی اسلامی تبدیل به یه توپ غلطان شد و از اون بالای پله ها  قل قل خورد و قل قل خورد تا رسید به پاگرد....

و اما واکنش مرحوم علی آقا خان جان:

یکم : به سحر جون جانم گفت :"کدوی قل قله زن کجا می ری؟؟؟؟ و اینا.... بیا من تو رو بخورم"

بعدن:" با یه شوت بلند "سحر جون جانم" رو کوبوند به طاق دروازه"

بعدنتر:" به سحر جون جانم گفت:" زنم می شی؟؟؟؟"

بعدنترتر:"دستش رو تا آرنج کرد تو دهنش و به افتخار سحر جون جانم سوت بلبلی زد"

بعدنترترتر:" چی؟؟؟؟   آهان.... !!!!!!قلعه نوعی فلکزده پاچه گیر"

اما اینقدر قضیه ناگهانی و نفس گیر بود که ظاهرن نه تنها مرحوم علی آقا خان جان زبونش بند اومده بود و داشت با چشمای از حدقه در اومده قضیه رو تماشا می کرد که تمام اهل خونه موجود هم با همون چشمای از حدقه در اومده داشتن به صحنه جنایی اجتماعی اخلاقی خانوادگی درام روبرو نگاه می کردن....

سحر جون جان بیچاره که انگاری در مرکز توجهات بود بدجور ، در اون لحظه بدون اینکه کوچکترین استفاظی از دیدن چهره مرحوم علی آقا خان جان ببره در حالیکه حتی نیم نگاهی هم به دور و برش ننداخت و عین یه گلوله آتیش شده بود ، از همون پله هایی که غلطان و شادی کنان از اون پایین اومده بود ، سر افکنده و نالان بالا رفت.... در حالیکه درد ناشی از سقوط رو یادش رفته بود طفلی... و البته هنوز داشت به یه جوون خوش صدایی فکر می کرد که احتمالن پرید....

 مادر عروس:

یکم :" یه توپ دارم قلقلیه سرخ و سفید و آبیه "

گوشه هایی از وصایای پرگهر مرحوم علی آقا خان جان

بعدن : شنیدید که :"گوش پیش ازچشم عاشق می شود....؟؟؟؟؟"

واسه همینم من شماره مو به هیچ کی نمی دم دیگه.... می ترسم عاشقم شن

بعدنتر: من مطمئنم که این "علی آقا خان جان مرحوم" اگه یه کمی جونتر بود خواستگار من می شد

بعدنترتر: تیم ملی از "سحر جان جونم" به علت سرعت فوق تصور و رکورد تعداد قلهای موجود در یک دقیقه ، در همون موقع یه دعوت رسمی به عمل آورد که بره و در نقش توپ فوقبال براشون بازی کنه..... منتها پیشاپیش نفرینش کرد که اگه بره و توی تیم قلعه نوعی فلکزده پاچه گیر بازی کنه الهی یه شوهر جیزی جیزی شبیه مانی  گیرش بیاد....

بعدنترترتر: ببین مانی موقر متین و محجوب و دوست داشتنی و عزیز و گل پسر بلاگفا(این دنباله های بیخود رو که اصلن هیچ سنخیتی با اسم مانی ندارن به خاطر گریه ها و خواهش ها و التماسهای مانی به این قسمت اضافه کردم).... من امروز اصلن بهت گیر ندادم

جدی نوشت: 

 پ . ن 1: حسین یعنی همه عشق... 

پ . ن 2 : هر کی معتقده به خوندن فاتحه برای مرحومین.... واسه آرامش روح علی آقا یه فاتحه بخونه

پ . ن ۳:  اینجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا هم برین بدک نمی شه ها .... خب چرا واستادید منو نگاه می کنین؟؟؟؟ برین دیگه...

پسورد سیستم شما چیه؟؟؟؟؟؟ هان هان هان؟؟؟؟؟

یه زمانی سیستم من پسوردی داشت بسی دلبرانه.... که به عقل جن هم نمی رسید که این پسورد سیستم من باشه.... چه برسه به کارمندای فضول حراستی اداره که همچین جونشون در می ره واسه مچ گیری و ملت آزاری و بسان مانی بودن.... اما صد البته که از رمز و رموز هک و هک برسری خبر ندارن به همین دلیل هم فقط خاک بر سرشون می کنن(آیکن آخیش.... چقده دلم پر بود)

اما پسورد رایانه من :

یکم: مانی جیزجیزجیگر شده

بعدن: مورچه نازه

بعدنتر: زی زی گولو آسی پاسی درا کوتا تا به تا و آقای پدر و خانوم مادر(لبته فینگیلیشش)

بعدنترتر: کدوم فضولی پرسید پسوردت چیه؟؟؟؟ مگه فضولی؟؟؟؟منظورم اصلن با مانی نبودا....

بعدنترترتر: قلعه نوعی بدبخت فلکزده

البته گزینه بعدنترترتر که همیشه صحیح می باشد اما .... همون بعدنترتر صحیح می باشد

یه روز از اداره مرکزی یکی از همکارامون که "صال صال" اسم داشت  در حالیکه عین یه پنگوئن با یه شیکم گنده غلطان غلطان خودش رو رسوند به اتاق من ، یه سی دی برنامه رو محکم چسبونده بود به سینه ش و از خودش جداش هم نمی کرد و دیگه داشت اون سی دی رو می نداخت تو قلبش ،  فرمود :"واسه نصب و راه اندازی یکسری نرم افزارهای ویژه که سرورش توی مرکزه بود تشریف فرمودم به اداره شما..... "

قرار بود نرم افزار روی سیستم من نصب بشه... و البته بعد از نصب نرم افزار قرار بود که یه سری تنظیماتی هم از مرکز انجام بشه روی سیستم من و لازمه ش این بود که ریموت سیستمم رو فعال کنم تا همکارم آقای "شون شون" از مرکز روی کامپیوترم کار کنه....

تا اینجاش که مشکلی نبود

اما یهویی دیدم که آقای "شون شون" زنگ زد به مبایل آقای "صال صال" که :"به خانوم هاله بگو که پسورد ادمینستریتور سیستمت رو بده ، که بتونم وارد کامپیوتر شم....."

وقتی آقای "صال صال" موضوع رو بهم گفت .... یهویی کله م داغ کرد... طرف پشت تلفن منتظر بود و من مبهوت نگاه میکردم به آقای "صال صال" ... آخه چه جوری بهش می گفتم که پسوردم چیه